TEKASÜR SÜRESİ
Mal mülk evlat dünyalık
Oyalar durur hep insanı
İnsan ömrü bir sayfalık
Kalmaz geride adı sanı
Çoklukla övünür güç alır
Kuvvetle ezer öç alır
Vermek bilmez hiç alır
Ömür geçer geç kalır
Bir bilseydi bilseydi bir
Dünyalıktı hepsi bir bir
Baksa perde aralasa bir
Saklıydı arkasında kabir
Varlık hep sanatına ayna
Hayatla ölüm yan yana
Ölüm var hayattan yana
Hayat kabirde anlayana
drmavi
Ölüm gülüm
Kanlı dallarda
Gülden tebessüm
Sonsuzluk bestesinden
Bir mızraplık tatlı bölüm
Ölüm bir son değil,
sonun sonu…
Sona eren her şeye,
bir son veren…
Sonsuzluğa eş
ve baş olan
Son bir son!…
Son ile sonsuzluğu,
dudak dudağa getiren
incecik bir tül perde…
Cennetlere yelken açan
Ruh için ebed şerbeti…
Cemale açılan gözlere,
çekilen bir sürme…
Elemli dünyadan uzaklaştıran
ahbab ve dostalara yaklaştıran
bir terhis tezkeresi…
Ebedi saadet saraylarına,
açılan bir koridor…
Ölüm gelmeden
Korku neden
Gelmişse korkma
Yok ki beden
Korkmamalı insan
Ölümle gideceğinden
Korkmalı asıl insan
Nasıl öleceğinden
Ölüm gökten düşen bir inci
İşte gerçek bir bayram sevinci…
drmavi
