ben duruşu

TEKVİR SÜRESİ

Son kelam son rötuştu,
Klavye tuşu tutuştu,
Benliğin Ufuk Duruşu,
Sahibiyle buluştu.

Monitörde gül açtı,
Gece Miraçtı,
Yolcusu gönle taç,
Hasta benliğe ilaçtı

Hayat isteyen ben miydim,
Doğdum güçlü bedendim,
Dilemeyi seçen ben,
Ben mi kendime ölüm verendim?

Düştüm derde,
Beni aradım her yerde,
Aynada buldum sordum,
Ben vardım hani nerde?..

Beni sevemedim,
Sırrına eremedim,
Buldum derdim,
Bendeymiş göremedim.

Ben tende hakirdi,
Aciz hem de fakirdi,
Güllerdeki diken,
Nur içinde kirdi.

Ben nefse dizgin saldı,
Azdı koştu zevke daldı,
Aldığı hep zehirli baldı,
Vicdan vardı nerde kaldı?

Kibirlendi dağlara uzandı
Yıkılmam dedi; kötü zandı
Saltanat sürdü tahtlarda
Upuzun tahtalara uzandı

Benlik sanki büyüydü
Dağlarla yarıştı güçlüydü
Dev endam tabutla göçtü
Bilemedi sadece ölçüydü

İradem O’na koştu
Bende benlik oluştu
Ufukta çizgi oldum
Yerle gök buluştu

Ben bir çizgiydi,
Çizgi hiç bir şeydi,
Beni çizen kalem,
Peki kalem kimdeydi?..

Ben isteyemezdi,
O dilemeseydi,
İstemeyi vermezdi,
Vermek istemeseydi,

Nice benler cüdadır,
O’nu bulan gedâdır,
Ben odunda yansam,
Sultan yolunda sezâdır.

drmavi

Cevap bırak

Yorum yapmak için giriş yapmış olmalısınız.